W Nizinnym Nadwiślańskim Parku Etnograficznym Bartek z klasy drugiej liceum patrzył na rekonstrukcję dawnego domu olenderskiego. Był długi, z niskim, stromym dachem krytym trzciną. W środku zapach drewna mieszał się z wonią wyschniętej słomy.

– Kto tu mieszkał? – zapytał przewodnika.
– Olendrzy. Ludzie, którzy przyszli z daleka, ale pokochali te ziemie – odpowiedział mężczyzna. – I zostawili po sobie więcej, niż myślisz.